چه فایده داره اینجا حتی نشه بخندیم ؟
اول سلام دوم اینکه می دونستید ۱۰۶ روزاز آخرین پست وبلاگم می گذره واقعا خیام راست گفته که:
اين قافله عمر عجب مي گذرد
در ياب دمي كه با طرب مي گذرد
ساقي غم فرداي حريفان چه خوري
پيش آر پياله را كه شب مي گذرد
توی این مدت اتفاقات زیادی افتاده از نو شدن سال و بنزین لیتری ۴۰۰ تومن گرفته تا بمب گذاری و توقیف ۷ و دنیای تصویر و... که این آخریش منو خیلی ناراحت کرد
اینم از اولین کاریکاتور امسال من :
ما می توانیم اسرائیل را از روی کره زمین محو کنیم.
ما می توانیم یا انرژی هسته ای مان دنیا را سر کار بگذاریم.
ما می توانیم دومین صادر کننده نفت اوپک باشیم و فقیر ترین مردمان را نیز داشته باشیم.
ما می توانیم رتبه ی اول اعدام افراد در جهان (نسبت به جمعیتمان)را تصاحب کنیم.
ما می توانیم اندیشمندان خود (حتی خدا بیامرز مولانا!)را از خاکشان فراری دهیم.
ما می توانیم کلکسیون معاهده های خود را با از دست دادن دریای مان کامل کنیم.
ما می توانیم تنها در عرض چند دهه به تاریخ چند هزارساله خود گند بزنیم.
ما می توانیم هر جور غلطی که دوست داشتیم بکنیم ولی بیاد داشته باشیم که امریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند.
